De domheid van/door rule-based governance deel 2

Weer eens een update over de domheid van rule-based governance. Met twee keer hoe het niet moet, en één keer hoe het ook kan.

Eerst hoe het wat mij betreft niet moet:

In navolging op het onderstaande ophef over WNT-omzeiling in de zorg, zijn de ministers er nu uit: Alle ondernemingen (dus ook BV’s) die zorg verlenen gaan onder de WNT vallen. Het juridische gat is dus gedicht, het advies Raad van State genegeerd en de bijkomende schade voor lief genomen, maar het morele lek niet gedicht, en wat mij betreft alleen groter geworden.

Dan vandaag in het nieuws, de beloning van Ralph Hamers, topman van ING, gaat met 50% omhoog, waarschijnlijk om de bonusregel te omzeilen. Wederom blijkt het eventuele morele lek niet gedicht, en concludeert een kamerlid: “De bankensector mist nog steeds gevoel voor maatschappelijke betamelijkheid.” Alle regels ten spijt, of misschien wel juist door alle regels.

Gelukkig ook een mooi voorbeeld hoe het ook kan. Bestuurder Laurent de Vries van zorginstelling Viattence liep een nachtdienst mee met zijn medewerkers. Dat is al mooi, maar het mooiste komt nog: Hij deed dit in pyjama, omdat uit onderzoek blijkt dat dit Alzheimer-patiënten ’s nachts een geruster gevoel geeft.

Daarnaast doet Vilans er alles aan om Alzheimer-patiënten zoveel mogelijk een thuisgevoel (zie p.7) te geven, door de bewoners “zintuigelijk te prikkelen op basis van herinneringen van vroeger”. Patiënten mogen o.a. spullen uit hun oude huis meenemen, en nog veel meer. De bestuurder van Vilans liet zich ook al eens 72 uur opnemen in een verpleeghuis om te ervaren hoe het is om afhankelijk te zijn van verpleeghuiszorg.

Fantastisch! Lichtende voorbeeld van dienend leiderschap. Dus bestuurders, laat u niet wijs maken dat regels weinig mogelijkheden meer geven, maar zoek naar wat kan, en toon lef als iets misschien niet 100% is op basis van de regels, maar wel bijdraagt aan de bedoeling.